Slimmer met tijd omgaan, tijd meer waarderen, dat was ons voornemen voor 2020. Het was de afsluiting van mijn laatste blog van 2019, wat dit jaar ons zou brengen had natuurlijk niemand kunnen voorzien.

In januari ontvoerden we Corné nog voor zijn vrijgezellenfeest. Hij zou pas in juni trouwen, dus daarmee waren we behoorlijk op tijd. Dat moest ook wel, want hij wist zeker dat hij de dag van zijn vrijgezellenfeest aan zou zien komen. Je had het deze keer mis vriend 😉. Dat dit ook meteen ons laatste échte feestje van het jaar zou zijn, dat weten we nu pas.

Het afgelopen jaar is wel pijnlijk duidelijk geworden hoe gelukkig we onszelf mogen prijzen met alles wat we hebben én vooral kunnen in Nederland. Hoe normaal het is als je gewoon kunt “doen waar je zin in hebt”. Want laten we eerlijk zijn, sinds het begin van dit jaar mogen we wel stellen dat onze sociale bewegingsvrijheid enigszins beperkt is.

Vrijheid

Dat geldt niet alleen privé, maar ook zakelijk. We mogen werken met stabiele, vooruitstrevende ondernemers en we hebben bovenal een goede persoonlijke band met deze mensen. Voor ons een voorwaarde voor het slagen van een samenwerking, én dat stukje is in deze tijd best een uitdaging.

Je spreekt elkaar minder, gaat niet zo makkelijk bij iemand langs en als je dat al doet heb je je voor de veiligheid van hem, haar en jezelf toch aan wat regels te houden die een bezoek heel onpersoonlijk laten voelen.

Uitbreiding

Ondanks alles slagen we er dit jaar toch in om die banden te onderhouden en uit te breiden. We hebben dit jaar, tegen alle verwachtingen in, ons team zelfs uit mogen breiden met Jozias en Silvan. Voor datzelfde team is verdere uitbreiding op dit moment alweer aan de orde van de dag.

Het jaar van tegenstellingen

Het maakt het wrang en oneerlijk dat bepaalde sectoren in uitzichtloze situatie zitten, waar anderen hoogtijdagen beleven. Onze grootste zorg op dit moment is waar we de tijd vandaan moeten halen om alle opdrachten goed en binnen de afgesproken tijd op te leveren, terwijl andere mensen thuis zitten die niets – mogen – doen. Hoe frustrerend dat moet zijn kan ik me niet eens voorstellen.

Mijn jaar kent die tegenstellingen ook, maar dan privé. In april verwelkomen we onze zoon Don en in december moeten we geheel onverwacht afscheid nemen van mijn zusje Linda. Al ons succes, alle mooie momenten, alles waar ik me op dat moment druk of zelfs kwaad om kon maken, is plotseling niets meer waard.

Van vreugde en optimisme naar intens verdriet. Het hoort bij het leven, maar het is wel verrekte moeilijk. Ik heb er last van, meer dan ik had verwacht en waar wegstoppen voor de hand ligt, probeer ik dat dus juist niet te doen.

Vooruitkijken

Het is de realiteit, het leven gaat door en dat moet ook. Ik ben dankbaar voor het begrip en de steun van de mensen om ons heen, voor het team dat heeft laten zien door te gaan, én voor wat we allemaal wél hebben.

Laten we daar in 2021 met zijn allen van genieten. Zakelijk en privé successen boeken, waarderen wat we hebben en het maximale uit het leven halen. In plaats van klagen, zoeken naar een oplossing en overgaan tot actie.

2020 wil ik niet positief afsluiten en ik hoop dat het virus jou ook over zal slaan. Laten we snel een punt achter dit jaar zetten en vooruitkijken naar “normale tijden”.

Pas op jezelf en de mensen om je heen. Geniet van de mooie momenten, gebruik je gezond verstand en maak er ondanks alles een mooie jaarwisseling van, tot volgend jaar!